Η γιαγιά μου, από τη μεριά του πατέρα μου, ήταν Βλάχα. Tο συνειδητοποίησα σε μεγάλη ηλικία, όταν πήγα στο Μέτσοβο και είδα τις γυναίκες με τα γαλάζια, σαν τη θάλασσα μάτια, και τα σκούρα μαλλιά πλεγμένα σε μακρυές πλεξούδες που στεφάνωναν το κεφάλι τους. Μοιάζαν σαν αδερφές με τη μακαρίτισα τη γιαγιά μου…
Πρώτες θέσεις και σημαντικό μέρος στη λίστα της New York Times με τα 10 πιο διαβασμένα κομμάτια της ηλεκτρονικής έκδοσης το 2009 δεν κατέχουν πολιτικά και οικονομικά άρθρα, αλλά κομμάτια γαστρονομικά!
Κάποιοι λένε ότι αποτελούν τη χριστιανική εκδοχή της θυσίας ζώων στους θεούς, ενώ πολλοί είναι εκείνοι που τα σχετίζουν με τη λατρεία της Δήμητρας, που οι αρχαίοι τη θεωρούσαν θεά της γεωργίας περιβάλοντάς την συγχρόνως με χθόνιες δοξασίες τους.
Η συνταγή είναι της μακαρίτισας της πεθεράς μου, Αθανασίας Μωραϊτη. Θα τη σερβίρετε ως κύριο φαγητό, συνοδεύοντάς με πράσινη σαλάτα. 
Από συνταγή της Βορειοηπειρώτισας Σταματίας Στύλου. Φτιάξτε το σκέτο, για να το σερβίρετε με τυρί ή με ψητά πουλερικά, κρέας ή ψάρι, αλλά δείτε και την παραλλαγή με φέτα, που το κάνει πιο χορταστικό μεζέ.
Σε γαβάθα ανακατέψτε μαζί τον κιμά με το κρεμμυδάκι, το μαϊντανό, το παξιμάδι, το ελαιόλαδο και τα αβγά. Βάλτε αλάτι και πιπέρι (χαλέπικο, μπούκοβο ή μαύρο). Δουλέψτε με το χέρι καλά, σκεπάστε και αφήστε στο ψυγείο για 30 λεπτά και έως 4 ώρες.
Χωρίς κοπιαστικό ζύμωμα --αφήνοντας, αν θέλετε, αποβραδίς τη ζύμη στο ψυγείο για να ανέβει-- θα ετοιμάστε μια αυθεντική παλιοκαιρίσια λαγάνα. Αυτό το λαχταριστό ψωμί δεν είναι ανούσιος αφρός, όπως οι τα ‘χωριάτικα’ και οι λαγάνες του εμπορίου, αλλά έχει τραγανή κρούστα και σφιχτή, γευστική ψίχα που μασιέται.
Χωρίστε στη μέση τη ζύμη, και πλάστε δυο μακρουλά ή στρογγυλά καρβέλια. Τοποθετήστε τα σε ανάλογα ταψιά, ή και σε λαμαρίνα, για να πάρουν σχήμα ελεύθερο, όλα στωμένα με λαδόχαρτο.
Γίνονται κανονικά με προζύμη, ή με μαγιά, και με την ίδια τεχνική που φτιάχνουμε τη ζύμη του ψωμιού. Οι Αστυπαλίτισες ετοιμάζουν το Πάσχα μεγάλη ποσότητα, και τα διατηρούν για πολλούς μήνες σε ντενεκέδες.
Όπως όλα τα γιορτινά ψωμιά, έτσι και τούτο δεν το κόβετε με μαχαίρι, αλλά τα κομμάτια του έκολα ξεχωρίζουν τραβώντας τα με το χέρι.
Το ζύμωμα είναι ίσως κυριότερος λόγος για τον οποίο σήμερα δεν κάνουμε ψωμί. Είναι διαδικασία κουραστική, ιδιαίτερα όταν πρέπει να γίνεται συχνά, για να εξασφαλιστεί το καθημερινό ψωμί της οικογένειας.
Από συνταγή της Σταματίας Στύλου. Δείτε τον τρόπο που πλισσάρεται το φύλλο στο πάνω μέρος της μισοσκεπασμένης πίτας, με τη χρυσαφένια κρούστα από αβγά και ελαιόλαδο. Η κοτόπιτα ήταν παραδοσιακά γιορτινό φαγητό.
Τώρα που ανοίγω φύλλο, φτιάχνω συχνά το απλό, Θεσσαλικό γλυκό που μου έμαθε η μακαρίτισα Λούλα Μπάιμπα, από τη Σούρπη, αδελφή της πεθεράς μου, από τις καλύτερες μαγείρισες που έχω γνωρίσει.
Σε βαθύ τηγάνι σοτάρατε τα κρεμμύδια σε 1/4 φλιτζανιοιύ ελαιόλαδο, να μαλακώσουν. Προσθέστε και το λουκάνικο ή το μπέικον και σοτάρετε, να τσιτσιρίζουν.
Διασκευή από την κλασική αγγλική SevilleOrangeMarmalade. Αν έχετε μυρωδάτες φλούδες από μανταρίνι ή κουμκουάτ, μπορείτε να τις προσθέσετε και αυτές στη μαρμελαδα.
H συνταγή βασίζεται στην Κολοκυθόπιτα της Δώρας Παρίση, από το βιβλίο της ‘Γεύσεις Αιγαίου’.
Βάλτε αποβραδίς τα φασόλια στο νερό και το πρωί σουρώστε τα, και βάλτε τα να πάρουν βράση σε μεγάλη κατσαρόλα με νερό που να τα σκεπάζει και να περισσεύει τουλάχιστον 8 εκατοστά από την επιφάνειά τους.
Στην κατσαρόλα βάλτε το λάδι να ζεσταθεί και σοτάρετε τα κρεμμύδια και τις πιπεριές 6 λεπτά περίπου. Προσθέστε το λουκάνικο και σοτάρετε άλλα 2 λεπτά, προσθέστε πιπέρι και τα φασόλια, ανακατέψτε καλά.
Βάλτε τα φασόλια, τα ρεβίθια και το στάρι σε γαβάθα και γεμίστε με νερό που να τα καλύπτει και να ανεβαίνει 10 εκ. πιο πάνω.
Βασισμένη σε συνταγή της Καλομοίρας Βρονταμίτη, ιδιοκτήτριας της ταβέρνας Η Στροφή του Μίμη, στο Βουρκάρι, στη Τζια.
Η γαλλική εκδοχή της κακαβιάς. Μια μυρωδάτη ζεστή ψαρόσουπα που θα τη σερβίρετε ως κύριο πιάτο, και το ιδανικό φαγητό για ένα κρύο Κυριακάτικο μεσημέρι.
Το Ceviche (προφέρεται «σεβίτσε») είναι το ωμό ψάρι που μαρινάρεται σε λεμόνι, μαζί με καυτερή πιπεριά, ίσως και κρεμμύδι, ντομάτα, ή ντοματίγιο.
Ελαφρύ, χωρίς καθόλου λίπος, και εξαιρετικά νόστιμο πιάτο, εμπνευσμενο από κινέζικη συνταγή.
Βγάλτε το κεφάλι και τη ραχοκοκκαλιά του γαύρου όπως περιγράφεται στην προηγούμενη συνταγή. Απλώστε τα ψαράκια ανοιχτά, σε γυάλινο ταψί ή σε ανοξείδωτο (όχι αλουμίνιο).
Πλύνετε και στραγγίξτε τη σουπιά, πετάξτε το κόκαλο, και ψιλοκόψτε το κεφάλι και τα πλοκάμια. Ζεστάνετε 3-4 κουταλιές λάδι σε τηγάνι και σοτάρετε τα ψιλοκομμένα πλοκάμια και τα κρεμμυδάκια.
Copyright Aglaia Kremezi 2008 | Interface Design by Defrost Design | κατασκευή ιστοσελίδας ds-creative.gr
Βιβλία στα Αγγλικά
Εξαντλήθηκαν
Copyright Aglaia Kremezi 2008 | Interface Design by Defrost Design | κατασκευή ιστοσελίδας ds-creative.gr